back to Home page

Klik hier voor een impressie van de tentoonstelling ter gelegenheid van het ISSBD congres the Gent in 2004

Paul van Geert (1950) began to paint at the age of sixteen. By so doing he followed in his father’s footsteps, for whom painting was more than just a pastime. In his native country Flanders, painting was and is very popular and in this early period he was seldom in need of stimulation and encouragement.

His early work is still highly inspired by a poetic expressions, influenced by painters such as Chagall or the Flemish Expressionists. Until about the age of twenty-one, he also experimented with a variety of techniques and art forms, such as sculpture, ceramics and stained glass, which he practiced in an art workshop for handicapped people. Although he strongly considered a professional arts training, he chose for the University of Ghent, where he studied developmental psychology and educational science. His dissertation concerned the study of the early language development of his son David. In 1976 he moved with his family to Groningen, where he became lecturer in developmental psychology. In 1985 he was appointed full professor.

Paul van Geert’s interest in the human figure found its first expression in highly simplified representations of people from his immediate environment. Around 1975 he became absorbed by the techniques of early painting and made a theoretical study of the artisanal aspects of painting from medieval times on, which culminated in a rapid shift in the form and technique of his own painting.

Van Geert’s work as a psychologist is closely related to his painting. He is fascinated by the human figure and in particular in the relationship between the changes that take place during development one hand and what remains invariant and characteristic of the person at issue on the other hand. Children are one of his most favorite subjects, and most of his older works consist of small paintings of his own children and family pictured in a variety of daily activities. His recent work contains portraits of mentally handicapped people, his sister, for instance, including a several meters high canvas of a young man throwing sand. However, the relation between the psychologist and the painter is somewhat paradoxical. While the psychologist and researcher tries to capture the most general and abstracted aspects of behavior, the painter does not wish to let any theory or abstraction interfere.

The most recent work – since 1995 – which is shown in this exhibition, represents yet another shift in the approach of the painted subject. The paintings now form a coherent structure, a single work of art, in fact. The painting project “The Wood of Friends” consists of 35 free-standing monumental works, painted on old doors, shutters, old planks and various materials. The paintings represent people from head to foot, and are life-size or bigger. The paintings form a spatial structure that the viewers can explore and walk across. The main idea is that a person’s friends, family or acquaintances create a surrounding space of a special quality, like a wood that surrounds the walker.

De groep schilderijen heeft als titel “Le Bois d’Amis” (Het Vriendenbos) en bestaat uit zesentwintig vrijstaande schilderijen. De dragers bestaan uit deuren, luiken en kastdeuren afkomstig uit de sloop, uit ongeschaafde vurenhouten en lariks planken of eiken planken afkomstig van een oude aardappelkelder.

Het is de bedoeling dat de schilderijen een soort bos vormen, waar de kijker langs, tussen of rond kan lopen. De opstelling is afhankelijk van de beschikbare ruimte. De schilderijen kunnen worden opgesteld in een groepje met de ruggen tegen elkaar, in een losse rij, etc. Afhankelijk van de ruimte en de opstelling liggen er objecten bij die toebehoren aan de afgebeelde personen of worden de schilderijen met elkaar verbonden door balkjes, planken of stokken. Het is ook mogelijk dat er per werk een korte beschrijving komt van de afgebeelde persoon, met alleen maar objectieve biografische informatie (geboortedatum en plaats, bezigheden, etc.). Aangezien de opstelling afhankelijk is van de beschikbare ruimte en de omgeving valt op dit ogenblik nog geen definitieve beschrijving te geven.

De werken hebben geen andere titels dan de namen van de afgebeelde personen. In het concept Le Bois d’Amis zijn verschillende ideeën verwerkt. De kerngedachte is dat vrienden en huisgenoten een soort ruimtelijke omgeving creëren waar je je als persoon in kunt bewegen, een ruimte die je omringt zoals een bos een omringende ruimte is. Die gedachte wordt overgebracht door de vrijstaande opstelling (elk schilderij op een eigen, vaste ezel) en door de afmetingen (ongeveer levensgroot of groter).

De schilderijen vormen samen een soort fotoboek. Alle schilderijen zijn gemaakt naar toevallig gemaakte foto’s, vaak naar fragmenten van foto’s waar de afgebeelde personen onbedoeld op staan. De serie schilderijen vormt een fotoboek op ongewone dragers, die afkomstig zijn uit oude huizen (deuren, luiken, ...) of die direct uit pas gevelde bomen zijn gezaagd (de vurenhouten planken). De dragers zijn zo gekozen dat ze bijdragen aan het idee van een omringende en beschermende ruimte (een oud huis, een bos).